Echokardiografia przezprzełykowa (TEE) – co to za badanie i jak się przygotować?
Czasami zwykłe przezklatkowe echo serca po prostu nie wystarcza. To znaczy, lekarz widzi podczas takiego badania dość dużo, ale jednak nie wszystko. Wtedy pojawia się potrzeba wykonania echa przezprzełykowego. Brzmi to może trochę niepokojąco – chyba większość z nas raczej nie przepada za wizją wprowadzania jakichkolwiek rurek do gardła. Ale to badanie jest bardzo ważne i często daje odpowiedzi, których nie da się uzyskać w żaden inny sposób.
Czym właściwie jest UKG przezprzełykowe?
TEE to wciąż rodzaj ultrasonografii (USG) serca. Różnica polega w zasadzie na tym, skąd patrzymy na mięsień. Przełyk leży bezpośrednio za sercem, więc wprowadzenie tam cienkiej sondy pozwala na bardzo dokładny obraz. Fale dźwiękowe nie muszą pokonywać żeber czy tkanki tłuszczowej, więc obraz na monitorze jest po prostu o wiele wyraźniejszy i pełen detali. Samo badanie wygląda trochę jak gastroskopia, co pewnie u niektórych budzi mieszane uczucia. Gardło jest wcześniej znieczulane aerozolem, więc odruch wymiotny jest mniejszy. Pacjent leży na lewym boku, a lekarz wsuwa sondę. Może to być odrobinę nieprzyjemne na początku, ale cała procedura trwa krótko, około kilkanaście minut.
Kiedy wykonuje się echo przezprzełykowe?
Lekarz decyduje się na takie badanie z kilku powodów. Najczęściej chyba wtedy, gdy podejrzewa obecność skrzeplin w sercu, zwłaszcza w tak zwanym uszku lewego przedsionka. Jest to kluczowe przed planowaną kardiowersją, żeby zabieg był po prostu bezpieczny. Inny powód to konieczność dokładnego przyjrzenia się zastawkom – np. przy podejrzeniu infekcyjnego zapalenia wsierdzia albo przed zabiegami kardiochirurgicznymi.
Warto też wspomnieć o jeszcze jednej sytuacji. Wykonuje się też echo przezprzełykowe z testem bąbelkowym. To bardzo precyzyjne badanie kardiologiczne pozwalające wykryć wady wrodzone serca, takie jak przetrwały otwór owalny (PFO) czy ubytki przegrody międzyprzedsionkowej. Wady te bywają odpowiedzialne m.in. za udary niedokrwienne.
Przygotowanie do badania
Ponieważ sonda trafia do przełyku, układ pokarmowy musi być do tego przygotowany. Wymagane jest trzymanie się kilku ścisłych wytycznych.
- Na badanie staw się na czczo, nie pij też płynów minimum 6 godzin przed badaniem.
- Leki niezbędne do przyjęcia rano można popić niewielką ilością wody (jeden, dwa łyki).
- W dniu badania nie przyjmować leków przeciwcukrzycowych (insulina, leki doustne, np. Metformax, Siofor, Glucophage, Diapre 1, Amaryl, Glibetic) oraz przeciwzakrzepowych (Acard, Polocard, Plavix, Areplex, Brilique, Efient, Bewim, Pluscard, Pradaxa, Telexer, Xarelto, Eliquis, Acenocumarol, Syncumar, Warfin).
- W trakcie badania możliwa będzie konieczność podania niewielkiej dawki leków uspokajających, dlatego konieczne jest przybycie z osobą towarzyszącą.
- W dniu badania nie można prowadzić pojazdów mechanicznych.
